ग्रिड हे एक असे जाळे आहे जे विद्युत निर्मिती केंद्रांना उच्च व्होल्टेज तारांशी जोडते, ज्या काही अंतरावर वीज उपकेंद्रांपर्यंत वाहून नेतात – याला “पारेषण” म्हणतात. जेव्हा एखादे ठिकाण गाठले जाते, तेव्हा उपकेंद्रे “वितरणासाठी” व्होल्टेज कमी करतात, जे मध्यम व्होल्टेज तारांद्वारे आणि नंतर पुढे कमी व्होल्टेज तारांद्वारे केले जाते. शेवटी, टेलिफोनच्या खांबावरील ट्रान्सफॉर्मर ते व्होल्टेज कमी करून १२० व्होल्टच्या घरगुती व्होल्टेजमध्ये रूपांतरित करतो. खालील आकृती पहा.

एकूण ग्रिड तीन प्रमुख विभागांनी बनलेला आहे असे मानले जाऊ शकते: निर्मिती (ऊर्जा संयंत्रे आणि स्टेप-अप ट्रान्सफॉर्मर्स), पारेषण (१,००,००० व्होल्ट – १०० केव्ही पेक्षा जास्त व्होल्टेजवर चालणाऱ्या तारा आणि ट्रान्सफॉर्मर्स) आणि वितरण (१०० केव्ही पेक्षा कमी व्होल्टेजच्या तारा आणि ट्रान्सफॉर्मर्स). पारेषण वाहिन्या १३८,००० व्होल्ट (१३८ केव्ही) ते ७६५,००० व्होल्ट (७६५ केव्ही) या अत्यंत उच्च व्होल्टेजवर चालतात. पारेषण वाहिन्या खूप लांब असू शकतात – राज्यांच्या आणि अगदी देशांच्या सीमा ओलांडून जाणाऱ्या.

लांब तारांसाठी, अधिक कार्यक्षम उच्च व्होल्टेज वापरले जातात. उदाहरणार्थ, जर व्होल्टेज दुप्पट केले, तर तेवढीच वीज प्रसारित करण्यासाठी विद्युत प्रवाह निम्मा होतो. तारांमधील पारेषण हानी विद्युत प्रवाहाच्या वर्गाच्या प्रमाणात असते, त्यामुळे व्होल्टेज दुप्पट केल्यास लांब तारांमधील "हानी" चार पटीने कमी होते. "वितरण" तारा शहरांमध्ये आणि आसपासच्या भागांमध्ये स्थानिकरित्या पसरलेल्या असतात आणि त्या त्रिज्येच्या झाडाप्रमाणे पसरलेल्या असतात. ही झाडासारखी रचना एका उपकेंद्रापासून बाहेरच्या दिशेने वाढते, परंतु विश्वासार्हतेसाठी, त्यात सहसा जवळच्या उपकेंद्राशी जोडलेले किमान एक न वापरलेले बॅकअप कनेक्शन समाविष्ट असते. आपत्कालीन परिस्थितीत हे कनेक्शन त्वरित सुरू केले जाऊ शकते, जेणेकरून उपकेंद्राच्या क्षेत्राला पर्यायी उपकेंद्राद्वारे वीजपुरवठा करता येईल.